Teruggaaf energiebelasting voor een woongebouw met een gezamenlijke aansluiting

Veel mensen denken bij teruggaaf van energiebelasting meteen aan een VvE. Dat is logisch, want een Vereniging van Eigenaren met een blokaansluiting is het bekendste voorbeeld. Maar de regeling die de teruggaaf mogelijk maakt gaat niet over de vraag óf er een VvE is. Hij gaat over de vraag hoeveel zelfstandige onroerende zaken er achter één aansluiting zitten. En dat betekent dat ook woongebouwen zonder VvE recht kunnen hebben: een verhuurd appartementencomplex, een woongebouw in beheer bij een woningcorporatie of belegger, of een gemengd pand met woningen boven een winkel of kantoor.

In deze blog leggen we uit wanneer een woongebouw te veel energiebelasting betaalt, waarom dat gebeurt, en - net zo belangrijk - wanneer er juist niets te halen valt. Want dat laatste vertellen we net zo graag, zodat u niet onnodig een traject start.

Waarom een woongebouw te veel kan betalen

Op elke elektriciteits- en gasaansluiting rekent de leverancier energiebelasting. Op die belasting krijgt u een vast bedrag aan vermindering: de heffingskorting energiebelasting. Die korting is bedoeld per zelfstandige onroerende zaak met een verblijfsfunctie, oftewel per woning of ruimte waar mensen wonen of werken.

Het knelpunt zit in de aansluiting. Heeft een woongebouw één gezamenlijke aansluiting voor bijvoorbeeld twintig appartementen, dan ziet de energieleverancier op papier maar één aansluiting - en past hij dus ook maar één keer de heffingskorting toe. Terwijl er achter die ene aansluiting twintig zelfstandige woningen zitten, die er stuk voor stuk recht op zouden hebben. Het verschil tussen de ene toegepaste korting en het aantal onroerende zaken dat er werkelijk achter zit, is precies wat teruggevraagd kan worden.

Dit is de kern, en hij staat los van de eigendomsvorm. Of het gebouw nu van een VvE, een corporatie, een belegger of een familie is: bepalend is hoeveel WOZ-objecten de gemeente achter die aansluiting heeft afgebakend.

De regeling kijkt niet naar wie de eigenaar is, maar naar hoeveel zelfstandige woningen er achter één aansluiting zitten. Daarom kan ook een woongebouw zónder VvE recht hebben op teruggaaf.

Welke woongebouwen komen in beeld?

Een paar veelvoorkomende situaties waarin een controle vrijwel altijd de moeite waard is:

• Een verhuurd appartementencomplex met één centrale aansluiting, waarbij de verhuurder of beheerder de energie inkoopt en doorbelast aan de bewoners. De bewoners betalen mee aan energiebelasting via de servicekosten, maar de heffingskorting wordt maar één keer toegepast.
• Een gemengd woongebouw, bijvoorbeeld woningen boven een winkel- of kantoorruimte, die samen achter één aansluiting hangen. Hier tellen zowel de woningen als de zakelijke ruimtes mee, zolang het zelfstandige WOZ-objecten met een verblijfsfunctie zijn.
• Een woongebouw met een gedeelde installatie, zoals blokverwarming of een gezamenlijke warmtepomp, waarvan de energie via één aansluiting binnenkomt. De gedeelde techniek is vaak juist de reden dat er maar één aansluiting is.
• Een servicecomplex of woongebouw voor senioren, waar meerdere zelfstandige wooneenheden achter een centrale meter zitten.

In al deze gevallen is de vraag steeds dezelfde: hoeveel zelfstandige onroerende zaken zitten er achter die ene aansluiting, en hoe vaak is de heffingskorting toegepast?

Wanneer valt er juist níéts te halen?

Eerlijk is eerlijk: niet elk woongebouw heeft recht op teruggaaf. Er zijn situaties waarin het traject geen zin heeft, en die willen we vooraf helder maken.

Heeft elk appartement zijn eigen aansluiting met een eigen meter en een eigen energiecontract, dan krijgt elke bewoner de heffingskorting al automatisch via zijn eigen leverancier. Er is dan niets dubbel betaald en dus niets terug te vragen. Dit is de meest voorkomende reden dat een controle op niets uitloopt.

Ook een ruimte zonder verblijfsfunctie telt niet mee. Een losse garagebox, een technische ruimte of een berging is geen zelfstandige onroerende zaak waar iemand woont of werkt, en levert dus geen extra korting op.

En zit er maar één woning achter de aansluiting, dan is er per definitie geen cumulatie en geen teruggaaf. De winst ontstaat juist doordat er méér objecten achter één aansluiting zitten dan het aantal keren dat de korting is toegepast.

Hoe ver kunt u terugvragen?

Teruggaaf van energiebelasting kan met terugwerkende kracht over meerdere jaren worden aangevraagd. De exacte termijn en de precieze werkwijze zijn afhankelijk van uw situatie en de eindafrekeningen van de betreffende jaren. Omdat het per jaar om een vast bedrag aan heffingskorting per zelfstandige onroerende zaak gaat, loopt de teruggaaf bij een groter woongebouw en meerdere jaren snel op. Bij twintig woningen achter één aansluiting gaat het niet om een marginaal bedrag, maar om een structureel verschil dat elk jaar opnieuw ontstaat zolang de situatie niet is aangepast. Wat het in uw situatie precies oplevert en over welke jaren, rekenen we aan de hand van de jaarnota en de WOZ-afbakening voor u uit.

Wat u nodig heeft om het te controleren

Om te bepalen of uw woongebouw recht heeft op teruggaaf, is in de basis maar twee dingen nodig: de jaarnota (eindafrekening) van de gezamenlijke aansluiting, en inzicht in hoeveel zelfstandige WOZ-objecten de gemeente achter die aansluiting heeft afgebakend. Aan de hand daarvan is uit te rekenen hoe vaak de heffingskorting toegepast had moeten worden, en hoe vaak dat werkelijk is gebeurd.

Het verschil daartussen is uw teruggaaf. En als dat verschil er niet is, hoort u dat ook - liever een eerlijke nul dan een traject dat nergens toe leidt.